σελφ σερβις - Συχνά τα σκουπίδια είναι … φαγώσιμα

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2018

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Βιομηχανία

Συχνά τα σκουπίδια είναι … φαγώσιμα

9 Οκτωβρίου 2018 | 09:42 Γράφει ο Γιάννης  Μουρατίδης Topics: Τεχνολογία

Κάποιοι άνθρωποι στέλνουν μια παραγινωμένη τομάτα στα απορρίμματα, άλλοι την κάνουν σάλτσα. Η τεχνολογία δύσκολα μπορεί να αλλάξει τις νοοτροπίες μας, μπορεί όμως να συντελέσει στη μείωση του συνολικού αριθμού των τροφίμων που καταλήγουν στα απορρίμματα. Ταυτόχρονα, είναι σε θέση να θεραπεύσει επωφελώς για τον έμπορο τα πάθη της σπατάλης και να του ανοίξει άμεσα το δρόμο για το μέλλον, στο οποίο η έλλειψη βιωσιμότητας θα τιμωρείται πολλαπλά και αμείλικτα.

H εικόνα των τυμπανισμένων από την πείνα παιδιών της αφρικανικής ηπείρου όλοι θα συμφωνήσουν πως συνιστά όνειδος για τον πολιτισμό μας. Εντούτοις πρωτίστως μετασκευάζεται σε συγκινησιακά φορτισμένο φωτογραφικό κλισέ, που συναπτόμενο επικοινωνιακά με τη χαρμόσυνη «αύρα» συνήθως των Χριστουγέννων ή του Πάσχα, υποστασιοποιεί στη συνείδηση του μέσου ανθρώπου της προηγμένης οικονομίας το δράμα του υποσιτισμού και της λιμοκτονίας ως κατάσταση, που δεν αφορά τον ίδιο ει μη μόνον έναν κόσμο αφόρητο, απρόσιτο κι εξωτικό, καίτοι πρόκειται για κατάσταση άμεσα ορατή στο «παγκόσμιο πλανητικό χωριό» μας. Σπάνια, βέβαια, βλέπουμε ανάλογες εικόνες από το δυτικό κόσμο παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΕ, 55 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή περίπου το 10% του πληθυσμού της Ευρώπης, δεν έχουν τη δυνατότητα να τραφούν με ποιοτική τροφή κάθε δεύτερη μέρα!

Στο μεταξύ η βιομηχανία τροφίμων, ακολουθώντας τα δικά της μοντέλα ανάπτυξης, ωθεί τις διατροφικές συνήθειες σε γεύματα πλούσια σε θερμίδες, αλλά φτωχά σε θρεπτικά συστατικά. Το αποτέλεσμα είναι οι ευρωπαϊκές τυμπανισμένες κοιλιές να οφείλονται όχι ασφαλώς στην ασιτία, αλλά στη βλαπτική για τον οργανισμό διατροφή, όπως δείχνουν οι στατιστικές σχετικά με τις ασθένειες του κυκλοφορικού συστήματος και του παγκρέατος, από όπου ξεκινά η παγκόσμια μάστιγα του διαβήτη. Σε αυτήν την παράλογη εικόνα του ανεπτυγμένου κόσμου έρχεται να προστεθεί ένα στοιχείο, που την «αναβαθμίζει» στην κατηγορία του σουρεαλιστικού. Περίπου το ένα τρίτο των παραγόμενων τροφών που προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή καταλήγει στα σκουπίδια προς ικανοποίηση με το χειρότερο τρόπο του δεύτερου νόμου της θερμοδυναμικής (δηλαδή, κάθε θερμική μηχανή έχει απώλειες ενέργειας ή, αλλιώς διατυπωμένο, για τη λειτουργία μιας ψυκτικής μηχανής απαιτείται καταβολή ενέργειας). Κατά το μεγαλύτερο μέρος τους οι απώλειες οφείλονται στη βιομηχανοποίηση της γεωργικής παραγωγής, αλλά πρόκειται για ένα θέμα με το οποίο δεν θα ασχοληθούμε, καθώς θα εστιάσουμε το ενδιαφέρον μας στο άνω του 40% των απωλειών, που οφείλονται στις διαδικασίες επεξεργασίας και κατανάλωσης των τροφίμων. Αν, πάντως, κάποιος ενδιαφέρεται να πάρει μια ιδέα για τις απώλειες των τροφίμων τροφής λόγω βιομηχανοποίησης της σύγχρονης αγροτικής παραγωγής, μπορεί να αντλήσει ενδιαφέρουσες πληροφορίες, όπως και σχετικούς συνδέσμους, στο http://agrimax-project.eu/

Ο homo consumer στα χρόνια του πάθους και της μετάνοιας
Γυρνώντας λίγο πριν το 2008, όταν η Ελλάδα διήγε ακόμα σε περίοδο σχετικής ευημερίας, οι ατάκες του Χάρρυ Κλυνν (https://www.youtube.com/watch?v=a0r_xqmyEM4) δεν απείχαν πολύ από την καθημερινή πραγματικότητα μιας κοινωνίας, που χλεύαζε τους αλλοδαπούς τουρίστες για τη συνήθεια τους να παραγγέλνουν μια χωριάτικη στα τέσσερα κατά τα ήθη των εθνικών αγορών τους, όπου το καρπούζι διατίθεται σε φέτες από τα σούπερ μάρκετ.

Η λέξη consumer, η ρίζα της οποίας είναι συνδεδεμένη με την έννοια «απομυζώ», έγινε σημαία της Βιομηχανικής Επανάστασης και με τη βοήθεια του μάρκετινγκ συνδέθηκε με μια νέα αγοραστική και καταναλωτική συμπεριφορά, που υπερβαίνει κατ’ ουσίαν το προ-ισχύον από την αρχαιότητα πλαίσιο της αγοράς προς κατανάλωση αγαθών βάσει των αξιών χρήσης τους για την κοινωνική αναπαραγωγή. Στο Μεταπολεμικό δυτικό κόσμο ο άνθρωπος, κυρίως της πόλης, εκπαιδεύτηκε να προμηθεύεται πολύ περισσότερα αγαθά σε σχέση με τις πραγματικές του ανάγκες και να πετάει ένα μεγάλο μέρος τους στις χωματερές, που φυσικά ουδείς έχει όρεξη να βλέπει κοντά στο σπίτι του, έτσι ώστε αποκλείεται από το οπτικό του πεδίο η παραμικρή πηγή ενοχής για τις παράλογες σπατάλες του.

Μπορεί κανείς να αναφερθεί σε δεκάδες έρευνες που αναδεικνύουν το πρόβλημα. Στο Yorkshire, για παράδειγμα, όπου είναι συγκεντρωμένο ένα μεγάλο ποσοστό των βρετανικών βιομηχανιών μεταποίησης, περί τους 300.000 τόνους τροφίμων κάθε χρόνο καταλήγουν στις χωματερές, ενώ θα μπορούσαν κάλλιστα να αξιοποιούνται για την παραγωγή άλλων τροφίμων, είτε για ανθρώπους είτε για ζώα. Στο Yorkshire, λοιπόν, μια από τις προτάσεις για τη λύση του προβλήματος είναι η δημιουργία μιας συνεργατικής πλατφόρμας, στην οποία οι βιομηχανίες θα μπορούν να αποθέτουν όσα γι’ αυτές είναι περιττά, προκειμένου άλλοι ενδιαφερόμενοι να τα προμηθεύονται προς αξιοποίηση στην παραγωγή άλλων χρήσιμων προϊόντων. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, στη χώρα μας η startup εταιρεία AVOYOG, δημιούργημα δύο φοιτητριών της Σχολής Χημικών-Μηχανικών του ΕΜΠ, παράγει ένα φυσικό ρόφημα, το οποίο, με βάση το αβοκάντο, αξιοποιεί τον ορό του ελληνικού γιαουρτιού, τον οποίο δεν αξιοποιεί η βιομηχανία γάλακτος που τον παράγει.

Σχετικά πρόσφατα στην κεντρική λαχαναγορά της Αθήνας λειτούργησε ένα νέο σύστημα απόρριψης εκείνων των οπωροκηπευτικών, που, αν και οπτικώς δεν είναι αρεστά στον καταναλωτή, παραμένουν αξιοποιήσιμα. Μέσω του εν λόγω συστήματος οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προμηθεύονται νόμιμα τα απορριπτόμενα για περαιτέρω χρήση. Στη Νορβηγία η αλυσίδα σούπερ μάρκετ Rema 1000 έχει επιλέξει να δημιουργήσει ράφια με οπωροκηπευτικά, από τα οποία ο χρόνος έχει αφαιρέσει την λαμπρότητα του ολόφρεσκου, που τα διαθέτει σε χαμηλότερες τιμές. Κάνει, δηλαδή, ό,τι γίνεται στις ανά τον κόσμο λαϊκές αγορές λίγο πριν μάζεμα των πάγκων.

H εικόνα των τυμπανισμένων από την πείνα παιδιών της αφρικανικής ηπείρου όλοι θα συμφωνήσουν πως συνιστά όνειδος για τον πολιτισμό μας. Εντούτοις πρωτίστως μετασκευάζεται σε συγκινησιακά φορτισμένο φωτογραφικό κλισέ, που συναπτόμενο επικοινωνιακά με τη χαρμόσυνη «αύρα» συνήθως των Χριστουγέννων ή του Πάσχα, υποστασιοποιεί στη συνείδηση του μέσου ανθρώπου της προηγμένης οικονομίας το δράμα του υποσιτισμού και της λιμοκτονίας ως κατάσταση, που δεν αφορά τον ίδιο ει μη μόνον έναν κόσμο αφόρητο, απρόσιτο κι εξωτικό, καίτοι πρόκειται για κατάσταση άμεσα ορατή στο «παγκόσμιο πλανητικό χωριό» μας. Σπάνια, βέβαια, βλέπουμε ανάλογες εικόνες από το δυτικό κόσμο παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΕ, 55 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή περίπου το 10% του πληθυσμού της Ευρώπης, δεν έχουν τη δυνατότητα να τραφούν με ποιοτική τροφή κάθε δεύτερη μέρα!

Στο μεταξύ η βιομηχανία τροφίμων, ακολουθώντας τα δικά της μοντέλα ανάπτυξης, ωθεί τις διατροφικές συνήθειες σε γεύματα πλούσια σε θερμίδες, αλλά φτωχά σε θρεπτικά συστατικά. Το αποτέλεσμα είναι οι ευρωπαϊκές τυμπανισμένες κοιλιές να οφείλονται όχι ασφαλώς στην ασιτία, αλλά στη βλαπτική για τον οργανισμό διατροφή, όπως δείχνουν οι στατιστικές σχετικά με τις ασθένειες του κυκλοφορικού συστήματος και του παγκρέατος, από όπου ξεκινά η παγκόσμια μάστιγα του διαβήτη. Σε αυτήν την παράλογη εικόνα του ανεπτυγμένου κόσμου έρχεται να προστεθεί ένα στοιχείο, που την «αναβαθμίζει» στην κατηγορία του σουρεαλιστικού. Περίπου το ένα τρίτο των παραγόμενων τροφών που προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή καταλήγει στα σκουπίδια προς ικανοποίηση με το χειρότερο τρόπο του δεύτερου νόμου της θερμοδυναμικής (δηλαδή, κάθε θερμική μηχανή έχει απώλειες ενέργειας ή, αλλιώς διατυπωμένο, για τη λειτουργία μιας ψυκτικής μηχανής απαιτείται καταβολή ενέργειας). Κατά το μεγαλύτερο μέρος τους οι απώλειες οφείλονται στη βιομηχανοποίηση της γεωργικής παραγωγής, αλλά πρόκειται για ένα θέμα με το οποίο δεν θα ασχοληθούμε, καθώς θα εστιάσουμε το ενδιαφέρον μας στο άνω του 40% των απωλειών, που οφείλονται στις διαδικασίες επεξεργασίας και κατανάλωσης των τροφίμων. Αν, πάντως, κάποιος ενδιαφέρεται να πάρει μια ιδέα για τις απώλειες των τροφίμων τροφής λόγω βιομηχανοποίησης της σύγχρονης αγροτικής παραγωγής, μπορεί να αντλήσει ενδιαφέρουσες πληροφορίες, όπως και σχετικούς συνδέσμους, στο http://agrimax-project.eu/

Ο homo consumer στα χρόνια του πάθους και της μετάνοιας
Γυρνώντας λίγο πριν το 2008, όταν η Ελλάδα διήγε ακόμα σε περίοδο σχετικής ευημερίας, οι ατάκες του Χάρρυ Κλυνν (https://www.youtube.com/watch?v=a0r_xqmyEM4) δεν απείχαν πολύ από την καθημερινή πραγματικότητα μιας κοινωνίας, που χλεύαζε τους αλλοδαπούς τουρίστες για τη συνήθεια τους να παραγγέλνουν μια χωριάτικη στα τέσσερα κατά τα ήθη των εθνικών αγορών τους, όπου το καρπούζι διατίθεται σε φέτες από τα σούπερ μάρκετ.

Η λέξη consumer, η ρίζα της οποίας είναι συνδεδεμένη με την έννοια «απομυζώ», έγινε σημαία της Βιομηχανικής Επανάστασης και με τη βοήθεια του μάρκετινγκ συνδέθηκε με μια νέα αγοραστική και καταναλωτική συμπεριφορά, που υπερβαίνει κατ’ ουσίαν το προ-ισχύον από την αρχαιότητα πλαίσιο της αγοράς προς κατανάλωση αγαθών βάσει των αξιών χρήσης τους για την κοινωνική αναπαραγωγή. Στο Μεταπολεμικό δυτικό κόσμο ο άνθρωπος, κυρίως της πόλης, εκπαιδεύτηκε να προμηθεύεται πολύ περισσότερα αγαθά σε σχέση με τις πραγματικές του ανάγκες και να πετάει ένα μεγάλο μέρος τους στις χωματερές, που φυσικά ουδείς έχει όρεξη να βλέπει κοντά στο σπίτι του, έτσι ώστε αποκλείεται από το οπτικό του πεδίο η παραμικρή πηγή ενοχής για τις παράλογες σπατάλες του.

Μπορεί κανείς να αναφερθεί σε δεκάδες έρευνες που αναδεικνύουν το πρόβλημα. Στο Yorkshire, για παράδειγμα, όπου είναι συγκεντρωμένο ένα μεγάλο ποσοστό των βρετανικών βιομηχανιών μεταποίησης, περί τους 300.000 τόνους τροφίμων κάθε χρόνο καταλήγουν στις χωματερές, ενώ θα μπορούσαν κάλλιστα να αξιοποιούνται για την παραγωγή άλλων τροφίμων, είτε για ανθρώπους είτε για ζώα. Στο Yorkshire, λοιπόν, μια από τις προτάσεις για τη λύση του προβλήματος είναι η δημιουργία μιας συνεργατικής πλατφόρμας, στην οποία οι βιομηχανίες θα μπορούν να αποθέτουν όσα γι’ αυτές είναι περιττά, προκειμένου άλλοι ενδιαφερόμενοι να τα προμηθεύονται προς αξιοποίηση στην παραγωγή άλλων χρήσιμων προϊόντων. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, στη χώρα μας η startup εταιρεία AVOYOG, δημιούργημα δύο φοιτητριών της Σχολής Χημικών-Μηχανικών του ΕΜΠ, παράγει ένα φυσικό ρόφημα, το οποίο, με βάση το αβοκάντο, αξιοποιεί τον ορό του ελληνικού γιαουρτιού, τον οποίο δεν αξιοποιεί η βιομηχανία γάλακτος που τον παράγει.

Σχετικά πρόσφατα στην κεντρική λαχαναγορά της Αθήνας λειτούργησε ένα νέο σύστημα απόρριψης εκείνων των οπωροκηπευτικών, που, αν και οπτικώς δεν είναι αρεστά στον καταναλωτή, παραμένουν αξιοποιήσιμα. Μέσω του εν λόγω συστήματος οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προμηθεύονται νόμιμα τα απορριπτόμενα για περαιτέρω χρήση. Στη Νορβηγία η αλυσίδα σούπερ μάρκετ Rema 1000 έχει επιλέξει να δημιουργήσει ράφια με οπωροκηπευτικά, από τα οποία ο χρόνος έχει αφαιρέσει την λαμπρότητα του ολόφρεσκου, που τα διαθέτει σε χαμηλότερες τιμές. Κάνει, δηλαδή, ό,τι γίνεται στις ανά τον κόσμο λαϊκές αγορές λίγο πριν μάζεμα των πάγκων.


Η τεχνολογία βάζει φρένο και επιβραβεύει
Στις αλυσίδες σούπερ μάρκετ τα συστήματα ελέγχου της εφοδιαστικής αλυσίδας, σε συνδυασμό με μια αλλαγή της νομοθεσίας αναφορικά με τις ημερομηνίες λήξης των προϊόντων, μπορεί να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην ελαχιστοποίηση του όγκου απόρριψης των τροφίμων. Σε ό,τι αφορά την αλλαγή της σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας, η προσπάθεια έχει ξεκινήσει από το 2012 με στόχο όχι μόνο την αλλαγή του πλαισίου, που αφορά την απόσυρση των προϊόντων από το ράφι, αλλά και τη διευκόλυνση για την αξιοποίηση των αποσυρόμενων τροφίμων σε τομείς όπως η σίτιση υποσιτιζόμενων ανθρώπων, η παρασκευή ζωοτροφών ή λιπασμάτων κ.ά. Η Copia είναι μια πλατφόρμα ανταλλαγής τροφίμων, η οποία βασίζεται στην απλή ιδέα «ότι περισσεύει σε εσένα, μπορεί να είναι χρειαζούμενο για κάποιον άλλο». Οι επιχειρήσεις, λοιπόν, δηλώνουν στην πλατφόρμα το είδος και τις ποσότητες των τροφίμων, τις οποίες βγάζουν από το δικό τους κύκλο αξιοποίησης ως απορρίμματα, οπότε συμβεβλημένοι οδηγοί αναλαμβάνουν να τα παραλάβουν και να τα παραδίδουν σε ενδιαφερόμενες ΜΚΟ, στο πλαίσιο του κοινωνικού τους έργου. Σε ανάλογο σκεπτικό, εξάλλου, βασίζεται η λειτουργία της ελληνικής πλατφόρμας Givmed, η οποία αναλαμβάνει την επαναδιάθεση περισσευούμενων φαρμάκων.

Ο ρόλος της τεχνολογίας στη βελτίωση της εφοδιαστικής αλυσίδας είναι ιδιαίτερα δύσκολος, καθώς ο σκοπός της είναι η πρόβλεψη της συμπεριφοράς των καταναλωτών, η οποία επηρεάζεται από ποικίλους παράγοντες. Οι όροι που ακούγονται συχνά το τελευταίο διάστημα στο σχετικό τομέα είναι Big Data και Τεχνητή Νοημοσύνη. Ωστόσο, οι όροι από μόνοι τους δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα –πέραν συχνά της παραγωγής απλώς εντυπώσεων–, αν δεν υποστηρίζονται από πράξεις που ανακλούν το τεχνολογικό περιεχόμενό τους. Την περίοδο που διανύουμε η συρρίκνωση της καταναλωτικής δαπάνης, άρα και των πωλήσεων, προσφέρει ένα καλό κίνητρο στις αλυσίδες σούπερ μάρκετ να προάγουν την ακρίβεια πρόβλεψης στις εφοδιαστικές τους αλυσίδες, διορθώνοντας έτσι τα περιθώρια του κέρδους τους και, ταυτόχρονα, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη μείωση του όγκου των μη διαθέσιμων τροφίμων, που υποχρεώνονται να καταστρέφουν.

Και επειδή το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό, οι ιδρυτές της Self Engine, με έδρα στο Σιάτλ, σκέφτηκαν να δημιουργήσουν έναν αλγόριθμο, που «μαθαίνει» από την εμπειρία του παρελθόντος και «κάνει σωστές προτάσεις» στους υπεύθυνους παραγγελιών. Όπως συμβαίνει με κάθε αλγόριθμο τεχνητής νοημοσύνης, όσο περισσότερο τον αξιοποιεί κάποιος, τόσο περισσότερα «μαθαίνει» και τόσο ακριβέστερες είναι οι προβλέψεις που κάνει για λογαριασμό των κερδών του χρήστη του. Ο κ. Stefan Kalb, CEO της Self Engine, ισχυρίζεται ότι οι χρήστες της εν λόγω υπηρεσίας μπορούν να βελτιώσουν μέχρι και 25% το περιθώριο κέρδους τους, μειώνοντας, παράλληλα, την απόρριψη των τροφίμων από ένα μέσο όρο γύρω στο 30%, στο 16%-18%, ειδικά για προϊόντα που πρέπει να αποσύρονται από το ράφι σε διάστημα μία ως πέντε μέρες μετά την τοποθέτησή τους. Κάτι θα ξέρει…

Οι δαίμονες της αμαρτίας και της τιμωρίας
Γενικά οι βιομηχανίες παραγωγής προϊόντων ευρείας κατανάλωσης, μεταξύ των οποίων ασφαλώς οι βιομηχανίες τροφίμων, είναι τρελά ερωτευμένες με τις εφαρμογές των εργαλείων, που κάνουν τους καταναλωτές να υπερφορτώνουν τα καλάθια των αγορών τους. Κι είναι λογικό, το γεμάτο καλάθι διορθώνει το τζίρο και τα κέρδη τους. Οι προσφορές πακέτων του τύπου «1+1 δώρο» ή «στα 2 προϊόντα το 3ο δωρεάν» είναι εκφράσεις αυτής της ερωτικής έντασης, που το δίχως άλλο η οικονομική ύφεση την έχει κάνει παραληρηματική. Ωστόσο, την ίδια στιγμή που η φωνή του κέρδους ηχεί σε heavy metal ένταση, ακούγεται ένα χθόνιο σιγανοτραγούδισμα, που οι στίχοι του μιλούν για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, την βιωσιμότητα του πλανήτη και τις δεκάδες χιλιάδες και εκατομμύρια διαβητικούς καταναλωτές, σημερινούς κι αυριανούς.

Το ψηφιακό εμπόριο, λοιπόν, έχει στο γενετικό του υλικό ένα γονίδιο, που λειτουργεί ανασταλτικά στην απληστία. Σε ένα ψηφιακό κατάστημα, με τη μορφή που έχει στην εποχή μας, ο καταναλωτής τηρεί τη λίστα αγορών που έχει ετοιμάσει, παραμένοντας ψύχραιμος μέχρι τέλους. Δεν παρασύρεται από τις προσφορές, που τον καλούν σαν Σειρήνες στα ράφια του φυσικού καταστήματος. Είναι απλό…

Θεωρητικά ο,τιδήποτε μειώνει τη λιανική πώληση στο φυσικό κατάστημα, περιορίζει τις ευκαιρίες για κέρδος. Ωστόσο, η πράξη έχει δείξει ότι δεν είναι αυτή η πραγματικότητα, τουλάχιστον όχι πάντα. Το πιο λαμπρό παράδειγμα είναι αυτό της Amazon, της οποίας η χρηματιστηριακή αξία πρόσφατα ξεπέρασε το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια! Με άλλα λόγια, αν ρευστοποιήσει μόλις 10 χιλιοστά των μετοχών της, αγοράζει ένα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λιανεμπορίου…!

Πιστεύουμε ότι το τέλος της εικόνας που βλέπουμε σήμερα στο ελληνικό λιανεμπόριο είναι νομοτέλεια. Ο χρόνος δεν είναι δυνατό να προβλεφθεί, αλλά όπως δείχνει αναδρομικά η εμπειρία, όσοι παραμείνουν παρόντες μετά τους τίτλους τέλους, θα είναι αυτοί που, προσαρμοσμένοι έγκαιρα στα ήθη της νέας ανατέλλουσας εποχής, θα έχουν θέση στον κόσμο της.

σελφ σερβις (T. 486)
« 1 2 »
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Αγορά

Τεχνολογία

Τρόφιμα/Ποτά

Ενέργεια/Περιβάλλον

Μεταφορές/Logistics

Εκπαίδευση

Υγεία/Ομορφιά

Ευρωπαϊκή Ένωση

©2018 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778

ATCOM PRODUCTION